مرکز پژوهشی تمدن اسلامی پیامبر اعظم(ص) نشریه علمی علم و تمدن در اسلام 2676-4830 1 1 2019 10 23 Political Drivers in Establishing Civilization of Liberal and Mahdavi Systems پیشران های سیاسی در تمدن سازی نظام های لیبرالی و مهدوی 52 71 89611 FA محمداسماعیل رستمی نیا استادیار گروه منابع انسانی، مرکز پژوهشی تمدن اسلامی و دین پژوهی پیامبر اعظم(ص)، قم، ایران. محمدجواد شیرودی کارشناس ارشد فقه و اصول حوزه علمیه قم Journal Article 2019 06 26 Development in the modern west is not possible without applying political drivers; however the necessity of applying them in religious democracy and Mahdavi system is in a halo of ambiguity, in addition, applying development or progress in the apocalypse government is under doubt! An issue which has not been considered from this perspective! The present article by choosing progress instead of development, therefore, we face the following question: What are the drivers of political progress from the viewpoint of Islam, the Quran, and in the government of Imam Mahdi (A.S.)? It seems that these drivers in liberal democracy, religious democracy and Mahdavi systems are basically different in both quantitative and qualitative dimensions. The goals is to show the necessity of reaching Mahdavi system in the light of analyzing political drivers of progress. The present article seeks to reach this goal in the light of using descriptive-analytical-comparative method; however, the necessity of establishing a post-liberal democracy system sets the ground for reaching the Mahdavi system as the result of the present article. توسعه در غرب مدرن، بدون کاربست پیشران های سیاسی، میسر نیست اما ضرورت کاربست آن در مردم سالاری دینی و در نظام مهدوی، در هاله ای از ابهام قرار دارد، علاوه بر آن، به کارگیری توسعه یا پیشرفت در حکومت آخرالزمانی، محل تردید است! مسأله ای که کمتر بدان از این دریچه، توجه شده است! این مقاله با انتخاب پیشرفت به جای توسعه، از این رو، با این پرسش مواجه ایم: پیشران های پیشرفت سیاسی از منظر اسلام، قرآن و در حکومت امام مهدی علیه السلام چیست؟ به نظر می رسد این پیشران ها در نظام لیبرال دموکراسی،مردم سالاری دینی و در نظام مهدوی در دو بعد کمی و کیفی تفاوت های اساسی دارند. هدف آن است که ضرورت دستیابی به نظام مهدوی را در پرتو کالبدشکافی پیشران های سیاسی پیشرفت نشان دهیم. این مقاله، نیل به چنین هدفی را در پرتو روشی توصیفی-تحلیلی – مقایسه ای دنبال می کند اما ضرورت تأسیس نظامی پسالیبرال دموکراسی، دستیابی به نظام مهدوی را به مثابه نتایج مقاله، حاضر فراهم می کند. https://mag.mpte.ir/article_89611_e5ea0f4d764f8e16fbf7dcd0bb22beb6.pdf