چکیده سعادت و شقاوت به مثابه پیشرفت و پسرفت از جمله مقولاتی است که در ادوار تاریخی مختلف، میان دانشمندان، و حتی در عرف عوام، مورد بحث بوده است. زندگی جاودانه پس از مرگ، موجب شده که انسان تمام تلاش خود را به کار گیرد تا موجبات سعادت برای دنیا و به ویژه عالم پس از مرگ خود، فراهم کرده و از شقاوت دوری نماید. این پژوهش، با روش توصیف و تحلیل متن و به شیوه کتابخانه ای، درصدد واکاوی دیدگاه های کلامی دو متکلم، شیخ اشراق و ابن سینا، در زمینه معنا و راه های کسب سعادت و شقاوت در دنیا و آخرت است. سهروردی راه کسب سعادت یا شقاوت را، انجام یا ترک اوامر و نواهی الهی، در عالم پس از مرگ دانسته و سعادتمندان را، پیروان حضرت محمد(ص) می داند، اما ابن سینا سعادت را ترجیح سعادت نفسانی بر سعادت جسمانی بیان داشته، که در گرو تامین نیازهای افراد جامعه است، و افراد شقی را، کسانی می داند که حق را شناخته، ولی اغلب آن را انکار می کنند.
محسنی,طاهره و احمدی بیغش,خدیجه . (1399). معنا و راه کسب سعادت و شقاوت دو جهان از دیدگاه شیخ اشراق و ابن سینا. نشریه علمی علم و تمدن در اسلام, 1(3), 112-127.
MLA
محسنی,طاهره , و احمدی بیغش,خدیجه . "معنا و راه کسب سعادت و شقاوت دو جهان از دیدگاه شیخ اشراق و ابن سینا", نشریه علمی علم و تمدن در اسلام, 1, 3, 1399, 112-127.
HARVARD
محسنی طاهره, احمدی بیغش خدیجه. (1399). 'معنا و راه کسب سعادت و شقاوت دو جهان از دیدگاه شیخ اشراق و ابن سینا', نشریه علمی علم و تمدن در اسلام, 1(3), pp. 112-127.
CHICAGO
طاهره محسنی و خدیجه احمدی بیغش, "معنا و راه کسب سعادت و شقاوت دو جهان از دیدگاه شیخ اشراق و ابن سینا," نشریه علمی علم و تمدن در اسلام, 1 3 (1399): 112-127,
VANCOUVER
محسنی طاهره, احمدی بیغش خدیجه. معنا و راه کسب سعادت و شقاوت دو جهان از دیدگاه شیخ اشراق و ابن سینا. علم و تمدن, 1399; 1(3): 112-127.
