اِبن اَبی اُصیبعه، موفقالدّین ابوالعبّاس احمد بن قاسم، (۲۰۰۵م). عیون الانباء فی طبقات الاطباء، تحقیق نزار رضا، بیروت، دار مکتبة الحیاة.
اِبنبَیطار، ابومحمّد ضیاءالدّین عبداللّه ابن احمد مالقی، (۱۹۹۲م). الجامع لمفردات الادویة و الاغذیة، بیروت، دارالکتب العلمیة.
اِبنبَیطار، ابومحمّد ضیاءالدّین عبداللّه ابن احمد مالقی، (۱۹۸۹م). تفسیر کتاب دیاسقوریدوس، تحقیق ابراهیم بن مراد، بیروت، دارالغرب الاسلامی.
اِبنجُلجُل، ابو داود سلیمان بن حسان اندلسی، (۱۹۵۵م). طبقات الاطباء و الحکماء، تحقیق ایمن فؤاد سید، قاهره، دارالکتب المصریة.
اِبن العِبری، ابوالفرج گریگوریوس بن اهرون، (۱۹۸۳م). تاریخ مختصر الدّول، تصحیح انطون صالحانی الیسوعی، بیروت، دار الرائد اللبنانی.
اِبن فَضلاللّه العُمری، شهابالدّین احمد بن یحیی، (۲۰۱۰م). مسالک الابصار فی ممالک الامصار، چاپ اول، تحقیق کامل سلمان الجبوری، بیروت، دارالکتب العلمیة.
اِبن مُراد، ابراهیم، (۱۹۹۱م). بحوث فی تاریخ الطّب و الصّیدلة عند العرب، بیروت، دارالغرب الاسلامی.
اِبن مُراد، ابراهیم، (۱۹۸۵م). مُصطلح الاعجمی فی کتب الطّب و الصّیدلة العربیة، بیروت، دارالغرب الاسلامی.
اِبنالنَّدیم، ابوالفرج محمد بن اسحاق، (۲۰۰۹م). کتاب الفهرست، تحقیق ایمن فواد سید، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الاسلامی.
اعلم، هوشنگ، (۱۳۹۳). «الجامع لمفردات الادویة و الاغذیة»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، جلد نهم، ص ۳۵۹.
اعلم، هوشنگ، (۱۳۹۹). «ابنبیطار»، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج 3، صص ۱۴۷-۱۴۶.
بیگ باباپور، یوسف. (۱۳۹۳). فهرست توصیفی دستنوشتههای پزشکی دوره اسلامی در کتابخانههای ایران و جهان، تهران، سفیر اردهال.
پالِنسیا، آنخل گونزالس، (۲۰۱۱م). تاریخ الفکر الاندلسی، ترجمه حسین مونس، قاهره، المرکز القومی للترجمة.
جالینُوس، کلودیوس، (۱۳۹۹). کتاب الفهرست، به اهتمام احسان مقدس، تهران، سفیر اردهال، نیلو برگ.
حُنَین، ابوزید حنین بن اسحاق عبادی، (۱۳۷۹). رساله حنین بن اسحاق الی علی بن یحیی، به اهتمام مهدی محقق، دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات اسلامی.
درخشان، لیلا؛ رجب نژاد، محمدرضا، (۱۳۹۸). «ابن بَیطار داروشناس اندلسی دوره تمدن اسلامی»، مجله تاریخ پزشکی، ش ۴۱.
دِیُوسکُوریِدُس، پدانیوس، (۱۳۹۱). الحشایش، ترجمه عربی مهران بن منصور، ترجمه فارسی و تحقیق سید محمود طباطبایی، تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران.
سِزگِین، فؤاد، ( ۱۳۸۶). تاریخ نگارشهای عربی، چاپ دوم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
صَفدِی، صلاحالدّین خلیل بن آیبک، (۲۰۰۰م).الوافی بالوفیات، تحقیق احمد الارناؤوط و ترکی مصطفی، بیروت، دار احیاءالتراث العربی.
عَبداللّه الدّفاع، علی، (۱۳۸۶ش). اسهام علماءالعرب و المسلمین فی علم النبات، ترجمه فرزانه غفاری، ، تهران، پژوهشگاه علومانسانی و مطالعات فرهنگی.
قِفطِی، جمالالدّین ابوالحسن علی بن یوسف، (۲۰۰۵م). اخبار العلماء باخبار الحکماء، تحقیق ابراهیم شمسالدّین، بیروت، دارالکتب العلمیة.
قَنواتی، جُورج شَحّاته، (۱۹۹۶م). تاریخ الصّیدلة و العقاقیر، چاپ دوم، بیروت، اوراق شرقیة الاولی.
کامل حسین، محمد، (۲۰۱۳م). الموجز فی تاریخ الطّب و الصّیدلة عند العرب، بیروت، المنظمة العربیة للتّربیة و الثقافة و العلوم.
کُتبِی، محمد بن شاکر، (۱۹۷۳م). فوات الوفیات، تحقیق احسان عباس، بیروت، دار صادر.
کیانی، حسین؛ زارع، منیژه، (۱۳۹۸). «بررسی شیوه بیان و سبک نوشتاری کتاب الجامع فی الادویة المفردة»، مجله طب سنتی اسلام و ایران، ش 1، صص ۵۷-۵۰.
مَقَرِّی، شهابالدّین ابوالعبّاس احمد بن محمد، (۱۹۶۸م). نفح الطیب، تحقیق احسان عباس، بیروت، دار صادر.
