نشریه علمی علم و تمدن در اسلام

نشریه علمی علم و تمدن در اسلام

بازخوانی مطالعات معاصر درباره انگیزه‌های تأسیس مدارس نظامیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
10.22034/icrs.2025.536285.1385
چکیده
تأسیس مدارس نظامیه توسط نظام‌الملک توسی، وزیر قدرتمند سلجوقی، نقطه عطفی در تاریخ آموزش عالی در جهان اسلام به شمار می‌رود. انگیزه‌های نظام‌الملک از این اقدام همواره موضوع بحث‌ پژوهشگران معاصر بوده است. نظرات آنان را می‌توان در قالب دو رویکرد اصلی طبقه‌بندی کرد که اغلب در راستای یکدیگر تلقی می‌شوند. نخست رویکرد تقابلی و نظریه مشهوری که تأسیس این مدارس را اقدامی می‌داند در واکنش به قدرت‌یابی فکری و سیاسی شیعیان، به‌ویژه اسماعیلیان ایران و فاطمیان در مصر و تأسیس نهاد علمی برجسته آنان، جامع الأزهر. بر این اساس، انگیزهٔ اصلی، ترویج تسنن و مقابله با نفوذ تشیع بود. دیگر رویکرد هویتی که بر اهداف داخلی و دولتی تأکید دارد و معتقد است سلجوقیان برای ادارهٔ امپراتوری خود نیازمند دستگاه دیوان‌سالاری کارآمد و وفادار بودند. از این رو نظامیه‌ها با هدف تربیت کادر اداری و قضایی همسو با سیاست‌های دولت و تحکیم پایه‌های آن، همچنین ایجاد وحدت مذهبی در لوای مذهب شافعی و مشروعیت‌بخشی به حکومت سلجوقی تأسیس شدند. این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی و با نگاهی انتقادی، به بازخوانی این دو رویکرد می‌پردازد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که نظریهٔ مشهور، یا همان رویکرد تقابلی با شیعیان، هم فاقد شواهد تاریخی است و هم مستنداتی به وضوح در تناقض با آن وجود دارد. از سوی دیگر، رویکرد هویتی با گزارش‌های موجود تطابق بیشتری دارد و انگیزهٔ نظام‌الملک را باید در این رویکرد جستجو کرد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

A Rereading of Contemporary Studies on the Motivations for the Establishment of the Nizamiyya Schools

نویسندگان English

Narges Tanhaee 1
Mahdi Mojtahedi 2
1 Ph.D. in History and Civilization of Muslim Societies, Faculty of Theology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
2 Assistant Professor, Department of History and Civilization of Muslim Societies, Faculty of Theology, Ferdowsi university of Mashhad, Mashhad, Iran.
چکیده English

The establishment of the Nizamiyya schools by the powerful Seljuk vizier, Nizam al-Mulk al-Tusi, represents a landmark in the history of higher education in the Islamic world. The vizier’s motivations are a subject of scholarly debate, generally classified into two main perspectives. The first, a confrontational approach, is the well-known theory that the Nizamiyyas were founded in reaction to the rising intellectual and political power of Shi'i groups, particularly the Ismailis and the Fatimids in Egypt with their prominent institution, Al-Azhar. This view holds that the primary goal was to promote Sunnism and counter Shi'i influence. The second, a state-building perspective, emphasizes the Seljuk empire's internal needs. It argues that the schools were created to train an efficient and loyal bureaucracy of administrative and judicial personnel. This would consolidate the state, create religious unity under the Shafi'i school, and legitimize Seljuk rule. This research, using a descriptive-analytical method, critically re-examines both theories. The analysis concludes that the confrontational theory lacks historical evidence and is contradicted by existing documents. In contrast, the state-building approach aligns more closely with historical records and provides a more accurate explanation of Nizam al-Mulk's motivations.

کلیدواژه‌ها English

Nizam al-Mulk Tusi
Nizamiyya Schools
Saljuqids
Shafi'is
Shiites
آذرنوش، زهرا (۱۳۹۳)، «بررسی عملکرد سیاسی-مذهبی نظام‌الملک در جهت همراه کردن دین و دولت»، فصلنامه تاریخ پژوهی، ش ۶۰، صص ۷۳-۹۲.
آقسرائی، محمودبن محمد (۱۳۶۲)، تاریخ سلاجقه یا مسامرة الاخبار و مسایرة الاخیار، تصحیح عثمان توران، اساطیر.
ابن اثیر، علی بن ابی الکرم (۱۳۸۵)، الکامل فی التاریخ، بیروت: دارصادر و دار بیروت.
ابن بطوطه، محمد بن عبدالله (۱۴۱۷)، رحلة ابن بطوطة (تحفة النظار فی غرائب الأمصار وعجائب الأسفار)، تحقیق عبدالهادی تازی، رباط: مطبوعات أکادیمیة المملکة المغربیة.
ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی (۱۴۱۲)، المنتظم فى تاریخ الملوک والأمم، تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفى عبدالقادر عطا، بیروت: دارالکتب العلمیة.
ابن شادی همدانی (۱۳۷۸)، مجمل التواریخ و القصص، تصحیح سیف‌الدین نجم‌آبادی و زیگفرید وبر، آلمان: دومونده نیکارهوزن.
ابن کثیر، اسماعیل بن عمر (۱۴۰۷)، البدایة و النهایة، بیروت: دار الفکر.
ابوالحسنی (منذر)، علی (۱۳۷۸)، «تحریف در متون و مصادر کهن توطئه مستمر دشمنان شیعه: مندرجات «ضد شیعی» سیاستنامه از آن خواجه نظام‌الملک نیست!»، فصلنامه کلام اسلامی، ش ۳۱، صص. 140-160.
اربابی، ایمان، مجتهدی، مهدی، ثنائی، حمیدرضا (۱۴۰۳)، «تأسیس مدارس و نسبت آن با مساجد و خانه دانشمندان نقد دیدگاههای مقدسی و شَلَبی»، تاریخ و تمدن اسلامی، ش ۴۸، صص ۵۹-۲۳.
اشتری تفرشی, علیرضا و گودینی, مهری (1402)، «تحلیل پدیده گسترش مدارس در دمشق و حلب با تأکید بر دوره زنگیان؛ بر مبنای نظریه‌ سرمایه بوردیو»، نشریه علمی علم و تمدن در اسلام، سال چهارم، شماره ۱۵، صص ۳۳-۵۵. DOI: 10.22034/icrs.2023.179636
اشپولر، برتولد (۱۳۷۳)، تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی، ترجمه جواد فلاطوری ومریم میراحمدی، تهران: علمی و فرهنگی.
امین، سیدحسن (۱۳۸۵)، وطن اسلامی از سلجوقیان تا صلیبیان، ترجمه عبدالحسین بینش، قم: مؤسسه دائرةالمعارف فقه اسلامی.
بارانی، محمدرضا و نادریان، هدایت (۱۳۹۴)، «پراکندگی جغرافیایی امامیه در ایران دوره سلجوقی»، فصلنامه تاریخ اسلام، ش 1، صص ۷۹-۳۱.
باسورث، ک. ا.(۱۳۸۵)، «تاریخ سیاسی و دودمانی ایران (614-390 هجری/1217-1000 میلادی)» در بویل، جی. آ.، تاریخ ایران کیمبریج، ج 5: از آمدن سلجوقیان تا فروپاشی دولت ایلخانان، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیر کبیر.
بنداری، فتح بن علی (۱۳۵۶)، تاریخ سلسله سلجوقی، ترجمه محمدحسین جلیلی‌ کرمانشاهی‌، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
تازی، عائشه (۲۰۱۸)، «الجهود العلمیه للوزیر السلجوقی نظام‌الملک الطوسی فی مقاومة الوجود الشیعی بالمشرق الاسلامی خلال القرن (5 ق/11 م)»، الأکادیمیه للدراسات الإجتماعیه و الإنسانیه، ج/ قسم العلوم الإجتماعیه، العدد 19، صص ۷۹-۶۶.
جعفریان، رسول (۱۳۸۸)، تاریخ تشیع در ایران از آغاز تا طلوع دولت صفوی، تهران: نشر علم.
زبیدی، محمد، (۱۴۲۴) [مقدمه بر]، جوینی، عبدالملک بن عبدالله، العقیده النظامیه، تصحیح محمد زبیدی، بیروت: دارسبیل الرشاد.
حسنین، عبدالنعیم محمد (۱۳۸۹)، ایران و عراق در عصر سلجوقی، ترجمه سیدجمال موسوی و عبدالرحیم قنوات، اصفهان: جهاددانشگاهی واحد اصفهان.
حسینی، صدرالدین ابوالحسن (۱۳۸۰)، زبدة التواریخ، اخبار الامراء و الملوک السلجوقیه‏، ترجمه رمضان علی روح الهی، تصحیح محمد نورالدین، تهران: ایل شاهسون بغدادی.
حلمی، احمد کمال‌الدین (۱۳۸۳)، دولت سلجوقیان، ترجمه عبدالله ناصری طاهری، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
خیسماتولین، الکسی ا.(۱۳۹۱)، «جعل کتاب در قرون میانه سیرالملوک (سیاست نامه) اثر نظام‌الملک»، کتاب ماه ادبیات، ش 70، صص ۱۷-۴.
داج، بایارد (۱۳۶۷)، دانشگاه الازهر تاریخ هزار ساله تعلیمات عالی اسلامی، ترجمه آذرمیدخت مشایخ فریدنی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
دانشیار، مرتضی (۱۳۹۸)، «سیرالملوکِ نظام‌الملک: اغلاط، مجعولات و عامل آنها»، پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی، س 52، ش ۱، صص ۵۷-۲۵. DOI: 10.22059/jhic.2020.277643.653985
دهقانی، محمد (۱۳۹۳)، بررسی تطبیقی رواداری مذهبی در عصر آل بویه و سلجوقیان، قم: نشر ادیان.
راوندی، محمدبن علی بن سلیمان (۱۳۳۳)، راحة الصدور و آیة السرور در تاریخ آل سلجوق، تصحیح محمد اقبال، کتابفروشی علی اکبر اعلمی.
راوندی، مرتضی (۱۳۸۲)، تاریخ اجتماعی ایران، تهران: نگاه.
رحیمی دشت آبادی، محسن و دیگران (۱۴۰۱)، «بررسی تمرکزگرایی مذهبی مبتنی بر نیکواعتقادی و بازخورد آن در مدارس نظامیه»، پژوهش­های تاریخی ایران و اسلام، ش 31، صص ۳۷۵-۳۴۹. DOI: 10.22111/JHR.2022.37037.3037
زارعان، احمد (۱۳۹۴)، «مدارس نظامیه زمینه‌های شکل‌گیری تأثیرات اجتماعی و سیاسی آن»، فصلنامه تاریخ پژوهی، ش 63، صص 231-256.
زرین کوب، عبدالحسین (۱۳۵۳)، فرار از مدرسه درباره زندگی و اندیشه ابوحامد غزالی، تهران: انجمن آثار ملی.
سبکی، عبدالوهاب بن علی (۱۴۱۳)، طبقات الشافعیة الکبری، تحقیق محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمد حلو، هجر للطباعة والنشر والتوزیع.
سلطان زاده، حسین (۱۳۶۴)، تاریخ مدارس ایران از عهد باستان تا تأسیس دارالفنون، تهران: آگاه.
سیوطی، عبدالرحمن بن ابى‏بکر (۱۴۱۸)، حسن المحاضرة فى أخبار مصر و القاهرة، تصحیح خلیل عمران منصور، بیروت: دارالکتب العلمیه.
شجاع الدینی، محمد (۱۳۸۷)، «مدارس نظامیه» در آموزش عالی در گستره تاریخ و تمدن اسلامی، به اهتمام امیرحسین چیت سازیان، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
شلبی، احمد (۱۳۸۷)، تاریخ آموزش در اسلام از آغاز تا فروپاشی ایوبیان در مصر، ترجمه محمدحسین ساکت، تهران: نشر نگاه معاصر.
شهیدی پاک، محمدرضا (۱۳۹۵)، از جندی شاپور تا نظامیه آموزش و پرورش در ایران و اسلام سلجوقیان و جانشینان، قم: علویون.
صفی، امید (۱۳۸۹)، سیاست/ دانش در جهان اسلام همسویی معرفت و ایدئولوژی در دوره سلجوقی، ترجمه مجتبی فاضلی، تهران: پژوهشکده و مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
طرطوشی، محمدبن محمد (۱۴۱۵)، سراج الملوک، تصحیح نعمان صالح صالح، ریاض: دار العاذریة للطباعة و النشر.
طلس، أسعد محمد (۲۰۱۲)، التربیة و التعلیم فی الإسلام، مصر، قاهره: مؤسسة هنداوی للتعلیم والثقافة.
عقدایی، تورج (۱۳۹۰)، «تعامل دین و سیاست در سیاست نامه»، فصلنامه تخصصی ادیان و عرفان، ش ۲۹، صص ۱۱۲-۸۷.
غنیمه، [محمد] عبدالرحیم (۱۳۷۷)، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ترجمه نورالله کسائی، تهران: دانشگاه تهران.
فلاح، مرتضی (۱۳۸۳)، «خواجه نظام‌الملک سیاست در نامه، سیاست در عمل»، کاوش نامه، ش 9، صص ۹۳-۶۹.
قاسم پور، داوود (۱۴۰۱)، جریان‌های فکری در دوره سلجوقی مناسبات با قدرت سیاسی، تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
قزوینی، زکریابن محمد (۱۹۹۸)، آثار البلاد و اخبار العباد، بیروت: دارصادر.
قزوینی رازی، عبدالجلیل (۱۳۵۸)، نقض معروف به بعض مثالب النواصب فی نقض «بعض فضائح الروافض»، تصحیح میرجلال الدین محدث، تهران: انجمن آثار ملی.
قزوینی، محمد (۱۳۵۸)، یادداشت‌های قزوینی، به کوشش ایرج افشار، تهران: علمی.
قمی، نجم الدین ابوالرجاء (۱۳۶۳)، تاریخ الوزراء، تصحیح محمدتقی دانش پژوه، تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی
کسایی، نورالله (۱۳۸۳)، فرهنگ نهادهای آموزشی ایران (از روزگار باستان تا تأسیس دولت صفوی)، تهران: دانشگاه تهران.
کسائی، نورالله (۱۳۷۴)، مدارس نظامیه و تأثیرات علمی و اجتماعی آن، تهران: امیر کبیر.
لمبتون، آن (۱۳۶۳)، سیری در تاریخ ایران بعد از اسلام، ترجمه یعقوب آژند، تهران: چاپخانه سپهر.
لمبتن، آن (۱۳۷۲)، تداوم و تحول در تاریخ میانه ایران، ترجمه یعقوب آژند، تهران: نشر نی.
لمبتون، آن (۱۳۸۵)، «ساختار درونی امپراتوری سلجوقی» در بویل، جی. آ.، تاریخ ایران کیمبریج، ج 5: از آمدن سلجوقیان تا فروپاشی دولت ایلخانان، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر.
مادلونگ، ویلفرد (۱۳۸۷)، مکتب‌ها و فرقه‌های اسلامی در سده‌های میانه، ترجمه جواد قاسمی، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
مجتهدی، کریم (۱۳۷۹)، مدارس و دانشگاه‌های اسلامی و غربی در قرون وسطی، با همکاری حسین کلباسی، عبدالرزاق حسامی فر، حمید طالب زاده، محمد ایلخانی و سارا ایلخانی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
مقریزی، احمدبن علی (۱۴۱۸)، المواعظ و الإعتبار بذکر الخطط و الآثار، بیروت: دارالکتب العلمیه.
منظورالاجداد، سید محمدحسین (۱۳۹۹)، امامیه در عصر سلجوقیان، حیات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
منهاج سراج، عثمان بن محمد (۱۳۶۳)، طبقات ناصری، تصحیح عبدالحی حبیبی، تهران: دنیای کتاب.
نجفی، محمد، شادپور، حسن، اسماعیلی، محبوبه (زمستان ۱۴۰۱)، «عوامل تضاد میان اسماعیلیان و سلاجقه و نتایج و پیامدهای آن»، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ، ش 70، ص ۱۳۵-۱۱۲.
نخجوانی، هندوشاه بن سنجر (۱۳۱۳)، تجارب السلف، تصحیح عباس اقبال، تهران: مطبعه فردین.
نخستین، مهدی (۱۳۶۷)، تاریخ سرچشمه‌های اسلامی آموزش و پرورش غرب، ترجمه عبدالله ظهیری، مشهد: آستان قدس رضوی.
نظام­الملک، حسن بن علی (۱۳۷۸)، سیرالملوک، سیاست نامه خواجه نظام‌الملک‏، تصحیح هیوبرت دارک، تهران: علمی و فرهنگی.
نیشابوری، ظهیرالدین (۱۳۹۰)، سلجوقنامه، به انضمام ذیل سلجوقنامه ابوحامد محمدبن ابراهیم، تصحیح میرزا اسماعیل افشار «حمیدالملک» و محمد رمضانی صاحب کلاله خاور، تهران: اساطیر.
هاجسن، م. ج. س (۱۳۸۵)، «دولت اسماعیلی»، در بویل، جی. آ.، تاریخ ایران کیمبریج، ج 5: از آمدن سلجوقیان تا فروپاشی دولت ایلخانان، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیر کبیر.
همدانی، رشیدالدین فضل­ الله (۱۳۸۷)، جامع التواریخ (اسماعیلیان)، تصحیح محمد روشن، تهران: میراث مکتوب.
یعقوبی، محمد طاهر (۱۳۹۴)، حیات علمی و فرهنگی شیعیان امامیه از قرن پنجم تا نیمه قرن هفتم، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
دوره 7، شماره 28
تابستان 1405
صفحه 10-36

  • تاریخ دریافت 12 شهریور 1404
  • تاریخ بازنگری 13 آبان 1404
  • تاریخ پذیرش 17 آبان 1404